Baba olmayan bilmezki,
Babasının kıymetini,
Gitmeyince bilinmezki,
Baba büyük çok kıymetli.
Babam derdi ki yavrum;her kul varacak Hakka,
Dönüş elbet O’nadır,aman güzelce yaşa.
Hani Sultan Süleyman,hani Mimar Sinanlar?
Dünya bir hana benzer,gelen cümle konaklar.
Babam derdi ki yavrum; küçük görme kimseyi,
Hemence gururlanıp,yerme dostu meclisde,
Aldandı şeytan orda,Adem topraktan dedi,
Kovdu Rabbim huzurdan,ebedi tardedildi.
Babam derdi ki yavrum; küçüklere sevgi duy,
Ağladım ağladım arayıp durdum,
Babam yokluğunda senle avundum,
Secdeye koyulup Mevlama sordum,
Babam ah Babamı bir daha görsem.
Geçen gece gördüm babam rüyamda,
Ne kadar çok severdin babam beni,
Sen gittin gideli bak neler oldu,
Gözyaşımı silerdin pak mendil gibi,
Sen gittim gideli güllerim soldu.
Aylar yıllar geçti yoktur bir haber,
Babam on yılım geçti sensiz yine,
Unutmam ki babam, seni an bile,
Gecemde gündüzüm,rüyam seninle,
Olmuyor ki Babam her günüm çile.
Anne de baba da candır yakını,
Baba hakkı büyük,kolay ödenmez,
Helal etmezlerse, yola gidilmez,
Babayı üzenler sırat geçemez,
Babanın eli içindedir cennet.
Boşa gider onca, emek bir anda,
Geldi yoksul bir adam,Ahmet bin Hadraveyh’e,
Fakirim öksüz hemde,çare göster derdime,
Getir dedi mübarek,yazıver meslekleri,
Bir torbaya koyuver sen,yapılan tüm işleri.
Yüklendiler sırtına,yürüdü soluyarak,
Su kırbası omzunda,gidiyor ağır aksak,
Karşı geldi bir adam,aldılar kırbasını,
Koşarak geldi evden,ufaktı çocukları.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!