Fethi müyesser oldu,Aziz İstanbul'umun,
Fatih dedi durmayın, hemen bir cami kurun,
Ustası işi bilen,hakiki usta olsun,
Camimiz fethimize,adeta bir tac olsun.
Ecel yaklaştı geliyor,
Çalışan kalbim tekliyor,
Kabristan beni bekliyor,
Güzel gelsin bana ölüm.
Ölüm var,yakalar seni,
Verirsin o tatlı canı,
Herkesin kalacak malı,
Ölüm var yakalar seni.
Resulün kölesi Zeyd Bin Harise,
Yola çıkarlar münafık biriyle,
Yolda konaklarlar bie harabede,
Uyuyan Zeydi bağlar,münafık bir iple.
Resul mektup yazdı,hükümdarlara,
Davet etti halkı,Din-i İslama,
Mühürlü mektubu,verdi ulağa,
Resul davet etti,halkı İslama.
Akıl yoktur artık,fikirse herze,
Dinmi o nedir ki,demirden perde,
Koskoca Devletim,yıkılmış yerde,
Sanki Devletim ölmüş,olmuş cenaze.
Resul, şefaatcidir, bütün kullara,
Şefaat, hem dünya,hem de ukbada,
Kıyamette vardır,şefaat-i Uzma,
En büyük şefaat,mahşer yerinde.
Memleketim döndü,bak ne hale,
Camiden çok açıldı meyhane,
Her taraf doldu,internet kafe,
Zina suç olmaktan çıktı kardeş.
Ne anamız kaldı,ne de bir baba,
Kalmadı kimsemiz,yalan dünyada,
Geçti günlerimiz,türlü oyunla,
Kılmadı vefayı,şu yalan dünya.
Şehrin bir de vardır,kabristanlığı,
Sessiz,in,cin top oynuyorlar sanki,
Hep taştan mermerdendir evleri,
Son durak,orası ahret kapısı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!