Nuh as.ın yaklaşmıştı vefatı,
Karşısına aldı çocuklarını,
Vasiyetim yap Hakka ibadeti,
Dünya iki kapılı bir ev oğlum.
Bir şey anlamadım,yalan dünyadan,
Çoluk çocuk hepsi, boş ve yalan,
Var birazcık sen de,gezip oyalan,
Dünya sen ne çok, kandırdın beni.
İki kardeşten birisi diyordu,ben kalayım köyde,
Şehir çok karanlık,günah işlemek var bir de,
Köyde çobanlık yapar,beslerim koyunla,keçi,
İnsanlar tuhaf olmuş,şehirde görmüyorlar açı.
Bir Padişah vardı,Ülkelerden birinde,
Dolaşmaya çıktılar,pazarda Veziriyle,
Tanımasın diyerek,gizlemişti kendini,
Bilmek istiyordular,halkının niyyetini.
Bahtiyar kullarına verir Mevla,
Kime kız,kimine oğlan dünyada,
Sevindirir insanı,tatlı meyva,
Ahirette nur çocuk,sürur dünyada.
Gençler ailenin,mutlak temeli,
Ülke geleceği,kıymetli yeri,
Neslimin bekası,onlarda gizli,
Gençlerime sahip,çıkalım Dostlar.
Bir kimsenin malını çalmak kul hakkı,
Otobüste birisini itersin belki,
Trafikte sıkıştırmak yoldakini,
Başkasının yoluna geçmek kul hakkı.
Son safhada gelir Mehdi,
Deccalı kaldırır ortadan bilki,
Süfyan zuhur eder,alametli,
Bunlar Kıyametin alameti.
Ne olursun sen bozma, meclisde bir kimseyi,
Ayıplarına bakıp ta, kınama sen kimseyi,
Bundan daha kötü bir, insan görmedi cihan,
Kınanacak varsa bil, o da nefsindir insan.
Kırıkkale kuruldu fabrikalar,
Türkiye de bir yere topladılar,
Paşalar burayı uygun buldular,
Türkiye'mi savunur, Kırıkkale.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!