Bir Padişah vardı,Ülkelerden birinde,
Dolaşmaya çıktılar,pazarda Veziriyle,
Tanımasın diyerek,gizlemişti kendini,
Bilmek istiyordular,halkının niyyetini.
Bahtiyar kullarına verir Mevla,
Kime kız,kimine oğlan dünyada,
Sevindirir insanı,tatlı meyva,
Ahirette nur çocuk,sürur dünyada.
Gençler ailenin,mutlak temeli,
Ülke geleceği,kıymetli yeri,
Neslimin bekası,onlarda gizli,
Gençlerime sahip,çıkalım Dostlar.
Ne olursun sen bozma, meclisde bir kimseyi,
Ayıplarına bakıp ta, kınama sen kimseyi,
Bundan daha kötü bir, insan görmedi cihan,
Kınanacak varsa bil, o da nefsindir insan.
Kırıkkale kuruldu fabrikalar,
Türkiye de bir yere topladılar,
Paşalar burayı uygun buldular,
Türkiye'mi savunur, Kırıkkale.
Bir kimsenin malını çalmak kul hakkı,
Otobüste birisini itersin belki,
Trafikte sıkıştırmak yoldakini,
Başkasının yoluna geçmek kul hakkı.
Son safhada gelir Mehdi,
Deccalı kaldırır ortadan bilki,
Süfyan zuhur eder,alametli,
Bunlar Kıyametin alameti.
Ne hainler gördü bu asil millet,
Ekmeğimizi yiyen oldu illet,
Nice hain bize yaptı ihanet,
Ne alçaklar gördü,bu asil millet.
Olacaklar yazılmış Levhü mahfuza,
Dünya ve ruhlar yaratılmadan önce,
Nimete kibirlenme,belaya üzülme,
Kader mutlak kaçılmaz, şükreyle.
Milli Görüş şimdi yukarda,
Üç dönemdir iktidarda,
Başörtüsü yasak kamuda,
Muktedir olun artık arkadaş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!