Bir Padişah vardı,Ülkelerden birinde,
Dolaşmaya çıktılar,pazarda Veziriyle,
Tanımasın diyerek,gizlemişti kendini,
Bilmek istiyordular,halkının niyyetini.
Bahtiyar kullarına verir Mevla,
Kime kız,kimine oğlan dünyada,
Sevindirir insanı,tatlı meyva,
Ahirette nur çocuk,sürur dünyada.
Gençler ailenin,mutlak temeli,
Ülke geleceği,kıymetli yeri,
Neslimin bekası,onlarda gizli,
Gençlerime sahip,çıkalım Dostlar.
Hz.Adem babamız ezelde,
Hz.Havva insanlığa anne,
Bir kız,bir oğlan geldi dünyaya,
Ulaştı sayıları kırka.
İnsü cinnin kıblesi,dünyada beytül Kabe,
Meleklerin kıblesi,semada beytül İzze,
Beytüllah der hacılar,dünyadaki Kabeye,
Beytül mamur denilir,semada meleklerce.
Olacaklar yazılmış Levhü mahfuza,
Dünya ve ruhlar yaratılmadan önce,
Nimete kibirlenme,belaya üzülme,
Kader mutlak kaçılmaz, şükreyle.
Atıf Hoca hayatı,baştan sona hep çile,
İlk önce yakalanır,Kanuni Esaside,
Sinop'ta kalır önce,oradan Sungurlu'ya,
Bir yanlış yaptık diye,salınır ordan Hoca.
Bu ülke yapılan,çok karanlık işler,
Yıllardırhep reva, görülen zulümler,
Mümine yapılan,bütün işkenceler,
Hepsinin altından, çıkar hep yahudi.
Vardı,Hz.Ebu Bekir’in,Habeşli bir kölesi,
Getirir akşam ona,yemekle dolu tepsi,
Sormadan koymaz asla, nereden geldi derdi,
Unuttu bir gün Hazret,hemen yedi yemeği.
Musul'da kurulmuşdu,büyük Babil Devleti,
O yıllarda baştaydı,Nemrutun avanesi,
Aya,güneşe tapan,müşrik idi milleti,
Gönderildi onlara, Hz.İbrahim peygamber.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!