Hicran ve Hasret Şiiri - Aşık Sırri 2

Daraldı göğsüm, kelamım sustu,
Zaman bir yüktü omuzlarımda, ağır ve puslu.
Ey Rabbim, kavuşmak arzusu yaktı beni,
Bu fanide kalmak bir gurbet oldu.

​Hakikatin peşinden koşarken yoruldu bu can,
Zaman denen kafeste bir mahpus insan.
Bir adım cennet, bir adım hicran,
Ey vuslat, ne vakit gelir ferman?

​Yunus gibi aşkınla yanmaya geldim.
Gazali gibi nefsi terbiye gayretindeyim.
Bu daralmada da, ferahlıkta da sen varsın,
Ey Rahman, sen ki kalbimin tek sevdasısın.

​Öyleyse bırak aksın göz yaşı,
Bırak incinsin bu dünya telaşı.
Vatsın bozulsun algılar, dursun zaman
Benim ruhum yalnız sana hayran.