Yokluğunda devleşiyor utancım,
Haykırarak yüzüme vuruyor günahımı.
Küçük bir çocuğun küskün bakışları,
Kanırtarak delip geçiyor yüreğimi.
Yerin kulak vermedikleri dile geliyor,
Yürüyor üzerime üzerime.
Nedenler bahane, cevaplar manasız kalıyor.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta