İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Üstelik yazılan şiir bile değilken...
Teşekkürler Mustafa bey, sayenizde utancım huzura dönüştü :)
Gayet masumane...
Öyle ya akıl bu...
Kaçını tutabilir bir arada...
Ya o, ya o... ya da...
İşte böyle.. Sevilenin ve aşkın önceliği... Şiiri bile unutturur da...
O unutturmaz kendini, onu yazar kalem...
Ve o da bize yeter.
Tebrikler Değerli Şaire..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta