Hewler'e Uzanan Şiiri - Ali Fırat Dicle

Biriken kelimeler yığılıyor kapısına ömrün
Amed’in taş kaldırımlarından
Hewler’e uzanan
O soluk soluğa kalmış sessizliği
Bölüşelim seninle

Ekmeği böler gibi çoğaltırsın gülüşünü
Her şafak sökümünde tenhalarda unuttuğum
Gölgemi ararım
Yeryüzü dediğin
O büyük sürgün yerinde

Bir parça huzur bulmak için hangi kapıyı çalsak
İçeriden hüzün çıkar
Olsun
Yine de yaşamak denilen bu çetin yokuşta
Seninle aynı göğün altında soluklanmak var
Bir kuşun kanadına iliştirilmiş umut gibi
Her şeye rağmen baştan başlamak var

Bu şiir burada bitmez,
Biliyorum senle çoğalan,
Sensiz eksilen ne varsa koyalım orta yere
Yarım kalmış ne kadar rüya varsa
Bu defa uyanık görelim.