Gözlerinde ölüm vardır bir kızın
Bir gün gece olur şimşekler çakar ansızın
Onun yolundan gidenin elleri bulanır kana
Yürür dermanını bulmak için ıslak kaldırımlar'da
Güneş bin defa doğar o kız bir kere gülünce
Ey bahtımın rüyası kavuştur bizi sessizce
O vakit sarı bir mendil bıraksaydın derinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta