Garip bir saklambaçta kaybolmuş bir dürtüyle başlıyor hayatımız
Birbirine düğünlenmiş hayatların hapsiyle tükettikten sonra zamanı
Yaşamaya dair haykırıyoruz ölümün ilk anda geldiği gibi
Yükseklere tırmandıkça büyüyor solmuş damarlarımız
Özgürlük sanki bir orda insana bahşedilmiş gibi
Hiç görmediğimiz çiçeklerin kokusu doluşuyor burnumuza
Sonra öğreniyoruz ki alerjimiz varmış isyana
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta