Şu beşer fazla şaşar, haddini bilmeyince!
Daima yutmak ister, cirminden büyük lokma!
Onulmaz derde düşer, talii gülmeyince!
Müstakim olmak evla, pervasız söze bakma!
Sınırsız bir şey yoktur, ilahi sıfat hariç!
Hudutlar çizmiş Mevla, üstüne koymuş rayiç!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta