Her Seste Sen Şiiri - Dr Yusuf Polat

Her ses seni dinletir; kavak sesleri
Ya da uğultusu esen rüzgârın
Seni hatırlatır soba kenarında
Yatan gri kedinin mırıldanma sesi

Yatağına sığmayan çılgın bir nehrin
Taşları yerinden eden gürültüsü
Bir denize
Usulca yağan karın beyaz örtüsü

Karşı ki bayırı beyaza boyayan
Kuzuların çıngırak sesi
Ya da çoban kavalının dertli nağmesi
Her ses seni dinletir sensizliğin sesine

Issız bir limanda
Dalgaların kıyıya vuran kısık sesinde
Sevinç ya da keder de
Dünyada var olabilmenin uğultusunda

Baharda uyanan toprağın bağrında
Korku ile umut arasında gidip gelen
Yağmurun hayat türküsünde
Her seste sen her yerde sen yaşarsın

Yıllarca seslendim senden gelen sese
Gelmedin ay doğmadı gecelerime
Söyle yârim nasıl kıydın
Sesinden beslenen güneşli düşlerime
Nasıl mahkum ettin beni
Değirmen taşlarının inleten senfonisine