Hüzünlü bir aşk hikayesi bizimkisi,
Yerle bir olmuş sokaklarda gezer gibi,
Her tarafta duyduğun sevdanın sesi,
Sanki bir gün çıkıp gelecekmiş gibi.
Aldığın her nefes bile onun sanki,
Aklından hiç çıkmaz ki "canım" deyişi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta