Kalemi yeniden aldın eline,
Lakin unutma sözüm düşmesin yele:
Alevime değen her bir harfinle,
Benimle yanarsın aynı közlerde.
Adımla ördüğün her bir kelime,
Gizlenmez bir ateş yakar sinemde.
Durma, hiç duraksama, yaz hep benimle,
Yangınım sönmüyor bu mürekkeple.
Ancak avuçların dokunsa diner,
Ateşimi yalnız sıcağın yener.
Hâlâ kalemine dökülürse dertler,
Tenime mühürle, dağılsın sisler.
Mürekkep kurur da silinir gider,
Bu ateş sanma ki bir gün kül eder.
Çünkü bizim aşkımız kâğıdı aşar,
Ebedî bir kor gibi sonsuza yaşar.
Dökülsün satırlar, yansın sayfalar,
Küllerden doğacak nice sevdalar.
Kalem susar bir gün, zaman da geçer,
Ruhumda kıvılcım bin ömre bedel.
Özcan İşler
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 12:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!