Ben aslında sana çok şey derim de,
Gerek yok yormaya hiç kimseyi.
Varsın bütün veballer boynuma kalsın,
Herkes de beni kabahatli sansın.
Gerçeğin eninde sonunda ortaya çıkmak gibi bir huyu vardır.
Yoksa iki kelime yalanla sıyrılmak varken,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta