Hazan Şiiri - Mustafa Yaman 2

Hazan

Unutulmaz anılar, o gülüşler
Hiç bitmez sanılan düşler nerede?
Issız tenhaya mı dalıp gittiler?
Beslediğin umutların nerede?

Hani dostların, yaprak mı döktüler?
Fırtına koptu, boyun mu büktüler?
Kar mı yağdı, altında mı kaldılar?
Yollar mı uzadı, onlar nerede?

Sızlanmak faydasız, giden gelmiyor
Dostlarım yüzüme artık gülmüyor
Gönlümün sızısı bir an dinmiyor
Baharı bekleyen o gül nerede?

Sokaklar karanlık, odam çok soğuk
İçimde bir feryat, sesimse boğuk
Aynadaki aksim yabancı, soluk
Geceye dökülen ahlar nerede?

Zaman bir nehirmiş, aktı da gitti
Ömrümün en güzeli böylece bitti
Artık bu hasretlik canıma yetti
O mavi gökyüzü, deniz nerede?

Beklenen günler hiç mi gelmeyecek?
Demek ki bahtım artık gülmeyecek
Geceler, gündüzler yalnız geçecek
Sevip okşadığım kedim nerede?