A.
Her günkü gibi bir gündü o gün başlangıçta.
Tek tek ve tedricen derken, tüm öğrenciler bir kalabalık halinde
Doluştular içeriye. Müdür odasında, masasının ardında iskemlesinde,
Yudumluyordu rahatça gerilmiş emredilmiş tavşan kanı çayını.
Siyah deriye kaplama bu sandalye, hiç koltuğu aratmıyordu.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta