ŞAİRİN ÖZGEÇMİŞİ
1965 yılında bir odalı bir gecekonduda Erzurum’da doğmuş. Babası ayakkabı boyacısı annesi evhamımı 6 çocuklu ailenin ilk çocuğu olan şair Rüştüpaşa ilkokulunda başlayan eğitimini kiracılık nedeni ile 12 Mart ilkokulunda tamamlamış, 23 Temmuz ortaokulunda süren orta öğretim hayatına, ailesine maddi destek sağlamak amacıyla avukat odacılığı ve hafta sonlarında da tablacılık yapmak suretiyle ara vermiş.
1984 yılı Aralık ayıda 65/4 tertip olarak Manisa ili batıkışla eğitim birliğine vatani görevini yapmak üzere katılan şair Konya Bozkır askerlik şubesinde 18 aylık Askerlik dönemini Mayıs 1987 bitirerek terhis olmuş. Aynı yıl Atatürk Üniversitesi' nde açılan sınavı kazanarak Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi' nde hastabakıcılık görevine başlamış, orta öğrenimine kaldığı yerden devam etmek üzere Cumhuriyet Akşam Lisesi' ne kayıt olup iş ve eğitimi birlikte yürütmeye çalışmış. Lise bitince açılan kurum içi sınavında başarı göstererek Ortopedi anabilim dalı sekreterliğine atanmış.
Anadolu Üniversitesi Halkla İlişkiler Ön Lisans Programını bitiren şair İşletme Fakültesi' nde Lisans tamamlamış, 1994 yılında evlenmiş ve 1996 yılında Atatürk Üniversitesi' nden İzmir Ege Üniversitesi' ne tayin alarak gelip İzmir’e yerleşmiştir. Burada açılan şeflik sınavında başarı gösterip “şef” kadrosuna atanmış.Halen Meslek Yüksekokulu Sekreterliği görevini yürütmektedir.
80 li yıllarda şiir yazmaya başlayan şairin Erzurum yerel gazetelerinde ve bazı dergilerde çeşitli şiirleri yayınlanmış, internetin günlük hayata girmesiyle birlikte çeşitli kültür ve edebiyat sitelerinde de şiirlerini yayınlama fırsatı bulmuş, Anayurt Gazetesi tarafından düzenlenen şiir yarışmasında da mansiyon ödülüne laik görülmüştür.2 çocuk babası olan şairin kitap okumayı, şiir yazmayı ve bağlama çalmayı çok sevdiği bilinmektedir.Demname isimli bir şiir kitabı bulnmaktadır.
Eserleri
'demname' isimli şiir kitabı var.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!