Annemin hastalığında yardımcı roldeydim…
Bugün ise hayatın sahnesinde başrol bana düştü.
Etrafımdakilerin neler hissettiğini çok iyi biliyorum. İnanın, beni hastalıktan çok, onların gözlerindeki hüzün yoruyor.
Ama isyan etmiyorum…
Çünkü biliyorum ki; onlar benim için var, ben de onlar için…
Ve biz, her şeye rağmen, birbirimize sımsıkı tutunarak, umudu yüreğimizde büyütüyor, hayatı sevmekten asla vazgeçmiyoruz.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta