Annemin hastalığında yardımcı roldeydim…
Bugün ise hayatın sahnesinde başrol bana düştü.
Etrafımdakilerin neler hissettiğini çok iyi biliyorum. İnanın, beni hastalıktan çok, onların gözlerindeki hüzün yoruyor.
Ama isyan etmiyorum…
Çünkü biliyorum ki; onlar benim için var, ben de onlar için…
Ve biz, her şeye rağmen, birbirimize sımsıkı tutunarak, umudu yüreğimizde büyütüyor, hayatı sevmekten asla vazgeçmiyoruz.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta