Ne gösterişte, ne de israfta gözüm olmadı hiç bir zaman. Materyalistliğin renklendirildiği bu çağ'da, ben minimalist olmayı seçtim. Kendimi kimseye, kendime bile, "ispatlamak" iddiasında bir hayat anlayışım yoktur.
Zekâm kadar sorguluyor, aklım kadar algılıyor, takvâm kadar uyguluyor ve imkânım kadar yaşıyorum hayatı..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



