Bazı günler
zamanın ilerlemediğini hissediyorum,
sadece
yer değiştirdiğini.
Saatler geçiyor
ama hiçbir şey olmuyor,
sonra
birden
her şey oluveriyor
Gün bitiyor.
Sonra yine aynı gün oluyor
ve ben
sokakta yürürken
aynı kaldırım taşına
yıllardır basan insanların
ayak izlerini düşünüyorum.
Kimse aynı hayatı yaşamıyor
ama herkes
aynı yorgunluğu taşıyor.
Bir kadın
durağın camına bakıyor
ama kendi yansımasına değil
başka bir ihtimali arar gibi.
Otobüs geliyor,
kapılar açılıyor,
herkes biniyor.
Belki de
hayat
en çok
binmek zorunda kaldığımız
yerlerde benziyor birbirine.
Bir adam çöpten karton topluyor
özenle
sanki yarın lazım olacakmış gibi.
O an anladım
gelecek dediğimiz şey
bazıları için
şimdiden geçmişti.
Kayıt Tarihi : 22.09.2026 16:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!