Bu Şehir Şiiri - Ada Miray Ersoy

Sabahın hangi kısmında olduğumu bilmiyorum,
çünkü bir süredir sabahlar
güneşle değil
insanların yüzündeki yorgunlukla başlıyor.

Sokakta yürürken
aynı yöne giden kalabalığın
aynı şeyi istemediğini fark ediyorum
ama kimse
ayrı bir yol da seçmiyor.
Belki de
insan bazen
gitmekten çok
durmamayı öğreniyor.

Şehir konuşuyor
ama kime konuştuğunu bilmiyor,
binalar yükseliyor
çünkü aşağıda kalmak
artık bir ihtimal değil,
ve sokaklar
her gün biraz daha daralıyor
insanlar geçsin diye değil
hikâyeler sıkışsın diye.