Hayat Canlanması Şiiri - Seda Nur Polat

ömrümün sonuna geldiğimde mi anımsamak,
yaşarken mi kaydetmek sırasıyla her bir anıyı?
gözlerde kilitli kalmış eski bir arşiv saklı burada;
kilidini kayıp mı ettim, sakladım mı, unuttum mu?
bana neden her zaman cevap alamadığım
ve döngüsünden çıkamadığım sorular kalır?
nereye varırsam süratle kayboluyorum oradan;
sabırla ulaştığım yerlerin hiçbir kıymeti kalamadan..

buralarda zaman kendini sürekli hatırlatmakla mecbur.
kendimi mazide canlandırıyorum yeni bir hayatta;
mazi hiç böylesine göz kamaştırıcı olmamıştı.
şarkı sesleri nedense gelecekten geliyor, uzaklardan..
buradayken bir geçmiş daha alamıyor muyum hayatıma?
hayatımı uzatamıyor muyum sonsuzluğun ucuna değmeden..

sonsuzluk, ucu olan bir iz sürüyor benim hayatımda;
sınırlanmış bir çemberin içindeyim, etrafım ışıl ışıl..
yıldızlar bana ellerini uzatıyor, onları çizgilerinden ayırıyorum;
her birini birbirine bağlıyorum, ömrümü uzatıyorum.
yıldızları topladığımda yıldızların yaşamlarından çalmıyorum;
benim hayatımın çizgisini yıldızlar oluşturur.