Hayat bu, örer kalın duvarlarını bazen,
Sokulmaz kimse yanına sen beklerken,
Sen, coşkunun kaynağı nereden, sorarsın,
Çevrendekiler kahkahalarla raks ederken,
Hayat bu,seni boşluğa atar sonra bekler,
Düşersen, çakılırsan yine sen kaybedersin,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




sade ama başarılı bi şiir tebrikler
Şiirinizi çok beğendim.Hayatı iç çelişkileriyle güzel terennüm etmişsiniz.Tebrikler.Yüreğiniz dert görmesin.İlhamınız bol olsun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta