Hayat Şiiri - Sibel Ceg

kımıldatamayacağım bir dolabın
arkasına düşmüş gibi hayat
çağırsam birini
vakit geç
açsam ellerimi semaya
utanırım tozundan.

yollarını hiç bilmediğim bir şehrin
trafiğine düşmüş gibi hayat
ilerliyorum
bilmeden geçtiğimi aynı yollardan
kimlik yanımda rahatım
kontrol etmiyorum kişiliğimi
soran olmaz biliyorum.

suyu azalıp çoğalan
değirmene düşmüş dane gibi hayat
dönüyor taş
bir çılgın bir aksak
suyun sesi var, unun kokusu
ya Rab ne çare
ekmeğim rızık kokmuyor
ellerim nasır yoksunu.