Hayat Şiiri - Eyüp Oflaz 2

Bir kelime vardır,
insanın içinde yıllarca yaşar.

Bir şiir vardır;
yalnız kâğıtta değil,
bakışta, susuşta,
vefada da yankılanır.

Hayatın gürültüsüne kapılmadan
anlamını dinlemeli insan.

Bazen bir şarkının ezgisinde,
bazen eski bir hatıranın gölgesinde,
bazen de kimsenin fark etmediği küçük bir iyilikte
insana dair bir iz bulabilmeli.

Kırmadan konuşmayı,
dinlemeden hüküm vermemeyi,
aynı düşünmese de
saygıyı esirgememeyi
kıymetli bulmalı insan.

Çünkü insanı değerli kılan,
ne kadar çok konuştuğu değil,
kaç gönülde
güzel bir iz bıraktığıdır.

Aileyi sığınılacak bir liman,
dostluğu emek,
vefayı karakter,
kelimeleri ise
insanın ardında bıraktığı en uzun yol saymalı.

Şiir biraz yaşananlardan,
biraz görülenlerden,
biraz da içte büyüyüp
dile gelmeyen cümlelerden doğmalı.

Gösterişten çok samimiyeti,
kalabalıktan çok gönül yakınlığını,
haklı çıkmaktan çok
insan kalabilmeyi önemsemeli.

Ve hâlâ
güzel bir sözün,
içten bir selamın,
bir fincan kahvenin
insanları birbirine yaklaştırdığına
inananlar varsa—

ne mutlu onlara.

Çünkü hayat,
kelimelerle konuşulan,
sessizliklerle tamamlanandır.