Sevgiliye Aşk’ı ilk defa on bir yaşında, Hüseyin Nihâl ATSIZ’ın fevkâlade eseri Bozkurtlar Diriliyor’un kahramanlarından Urungu ile tanıdım.
Ve on beş yaşında sevdiğimin gözlerinde tanıştım.
Yaşım on dokuz olduğunda ise acısıyla…
Masumun yanında kendi kalan tebessümlerin, hıçkırık fırtınası’nda ağlayışların, … bile bir nedeninin olduğu hayatta sevgiliden ayrılığın da bir nedeni vardı tabii ki…
Ama olmayan, daha doğrusu haykırmak gerekirse:
Olmaması gereken, diğer adı “Yakışmayan” da bu idi.
Şimdi yaşım yirmi bir ki bu yirmi bir en güzel bu sözlerde güzel:
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta