Biten her kelimemsin sen,
Benliğimin daldığı hayâr bir de…
Gözlerimin ağlaştığı her ân,
Saç telimin koptuğu yerinden…
Tanrı’ya isyandaki silahım,
Dibi bulan içki şişesinin ardından söylediğimin,
“Keşke son bir kez daha öpebilseydim”
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta