aşktan korku duymak mı? kulaklarım işittiği soruya inanamadı!
onunla aramızdaki tek bir kızıl elmaydı
çekirdeği de aşkın ateşine bağışlandı.
bir telaş ki sorma!
onu nasıl sevdiğimi görünce Havva
Adem'in yüzüne bakamadı bir daha.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




alemsiniz. ama güzel olmuş itiraf edeyim.. o elmayla gitmiş zaten yüz kızarıklığı Elif hanım.. o zamandan bu zamana dahada genişlemiz utanmama ve utanmıyoruz artıkk...
NAZ:
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta