Acıma hayat geçmişin kesik karelerine
Kes kökünden gitsin ardıma kalanlar
Bakmaya alışmak o kadar kötü ki
Orda bir an kalmak yıkıyor herşeyi
Dostlar vardı sofrasında pür neşe
Aklım almadı bu fasıldan gidişe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




heyt be helal olsun imzalı bi fotoğrafını istiyorum ilerde sana ulaşmak zor olur şimdiden ver sen ilerde hava atarım :))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta