Sabah güneşi Galata’nın taş sokaklarına vuruyor,
Ben seni gördüğümde kalbim deli gibi çarpıyor.
Sen yürüyorsun, saçların rüzgârda savruluyor,
Ben ardında adım adım, nefes nefese,Ama gülümseyerek seni izliyorum.
Kahveci köşesinde buluştuk,Bir kahve, iki simit,
Ve ellerimiz masanın üzerinde birbirine değmeden konuşuyor.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta