HATIRALARA DAİR
Yankılar,
Bir akşam göğüne konan yalnız kuşlar gibisin; gider sanırken insan, dönüp duran mevsimler gibi.
Bir ses düşer uzaklardan, bir koku geçer rüzgârdan; ansızın eski günler çıkar gelir kıyılardan.
Ne saklıdır içinizde, hangi ayrılık, hangi bahar? Neden her sonbahar vakti yeniden sızlar yıllar?
Bir pencere buğusunda, bir sokak lambasında, unutuldu sanılan ömür yeniden parlar karanlıkta.
Yankılar,
Siz biraz hüzün, biraz da tesellisiniz; gidenin ardından kalan en uzun sessizliğisiniz.
Ve ben her defasında kapınızı örtsem bile, bir yaprak gibi düşersiniz gönlümün en derin yerine.
Yücel ÖZKÜ
5 Haziran 2026/00:49
Kayıt Tarihi : 6.09.2026 19:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!