Bugün senin yürüdüğün yollarda yürüdüm,
taşları eski, sesi yorgun sokaklardan.
Kim bilir hangi eşikte durdun,
hangi kapıya dostluğunu bıraktın?
Hangi pencerede gözlerin,
bir yabancının bakışlarına çarptı?
Vapur esiyordu.
Haliç, unutmayı öğrenmiş
bir aynaydı.
Dalgasız bir zaman,
içe çekilmiş bir nefes.
Sana yazılan,
kapında unuttu kendini.
İki gün
söz değil, suskunlukla soluyan
bir parça kâğıt,
bir parça ben…
Dünyanın bir yerinde
savaşa evet diyen bir halk
gördünüz mü?
Bir annenin
çocuğunu uyandırıp
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!