Hatice Güzen Şiirleri - Şair Hatice Güzen

Kelimelerle mi
dolardı boşluklar?

… … …

. . .

Gökten üç elma düştü
biri çocukluğuma
biri ömrüme

...

Bir suskunluk var,
rüzgârın kırdığı bir şey.
Boğazımda hâlâ duruyor,
denizin tuzu dudaklarımda.

Konuş…
yoksa düşerim
sessizliğimin derin uçurumuna

Zaman, kıvrılan gövdesiyle

. . .

boş bir kâğıt
asılı duvarda
ne yazıldıysa

Gözlerinde kaybolan denizlerin derinliğinden.
Bir bakışla sarhoş eder,
her an bir başka hikâyeye bürünür.

Sabahları uyanır,
gölgesinde güneş,

Teyze seslendi
“Gel, kek yaptım”

Bir dilim aldım.
Tatlı.
Unutulmaz.

hiçbir
kitap
açmasa
kapısını bana mesela

Bazen
sana bakarken
gözlerinin içinden
geçip
kendime düşüyorum

Ne yazdığım
mühim değildi
aslında
.
.