Hasretin Bakiyesi Şiiri - İbrahim Coşar

Büyüdükçe hasretin, büyüdükçe kaygılar,
Aklımdan yüreğime yürüyordu sorgular.
Endişelenme gönül, zaman sabır zamanı;
Hasretin bakiyesi bu hicranlı duygular.

Gördüm ayrılık denen o devasa ejderi,
Korkunç bir karanlıkla örtülüydü üzeri;
Kaçtıkça kovaladım, kovaladıkça kaçtı
Gönlümün ortasına tahtını kuran peri.

Sonbahardı kalbinde aşkımın bittiği gün,
Umutsuzluğun beni girdaba ittiği gün;
Şuursuzca karıştı bir anda doğru yanlış,
Benliğimi kaybettim cananın gittiği gün.

Çıkıver karanlıktan gözlerin parıl parıl,
Gel yanıma bul beni, bulamaz isen darıl.
Bulacaksın, yokluğa gönlümüz razı olmaz;
Bulduğunda tekrardan yitirme, sıkı sarıl.

Yolumuz hasret dolu olmasa boydan boya,
Kısa da olsa aşkı yaşasak doya doya.
Bahşedilen bir ömrü tüketen her can gibi,
Beraberce dalarız uyanılmaz uykuya.

Coşari, aşk yaşamak için ömrümüz kısa,
Dilerim uğramasın gönüle hiçbir tasa.
Yaşananlar yaşandı umudun sabahı yok,
Yazlar geride kaldı bari gün kısalmasa.

17.09.2026/Samsun