Islak Mendiller Şiiri - İbrahim Coşar

Hasret denilen yangın ruhumu perde perde,
Kuşattı dört bir yandan, kayboldu emellerim.
Neredesin ey canan, beklediğim nerede?
Elini tutmak ister boşta kalan ellerim.

Hasret öyle bir dert ki, içimde kederlendi;
Yol vermez oldu dağlar, arzular hederlendi.
Vuslat için edilen dualar ezberlendi;
Yokluğunla lal oldu şiirlenen dillerim.

Vakit olunca akşam hüzün bulutu indi;
İnce ince yağmaya başladı kırkikindi.
Mevsim güz; ilkbahara ümitlerimiz sindi;
Yaprağını döküyor bahçemdeki güllerim.

İki kalp arasında başı dumanlı dağlar;
Geçit vermez yollara, Coşari kalbi ağlar.
Sen kaldın uzaklarda, hasret gönlümü dağlar;
Her nedense kurumaz oldu tüm mendillerim.

18.09.2026/Samsun