Ayak izlerinin sesini duyar mı insan? içten özlerse, duyar mı? Ben her camdan bakışta, her uzaklara dalışta, Seni beklemenin kaderini yaşarım... çaresizce.. Beklemek, sadece zamanın geçmesi değil; Hatıraların sesini duymayı ummaktır... Sonra kalemi bırakıp diyorum ki kendime, her gelişinde bir dönüş bileti kesilmiş ise o gönüle? kalmak isteyip kalacak yolda, evde bulamadıysa....? ya hiç gitmedi, gidemediyse? gönlü gelmek için yanıp dururken... gelemiyor, şimdi gelemicekse? bu kadar olamamışlara, rağmen hasrete kendi gitmezmi insan sevdiğine.....?
Adsız GardenyaKayıt Tarihi : 17.11.2026 00:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!