O Sensin ki...
O sensin;
Zindan geceme aniden doğan güneş,
Biçare ruhumu fetheden canan,
Tahtı boş gönül sarayıma bir eş,
Karda yürüdüm izim kalmadı,
Buza yazdım bir sözüm kalmadı,
Yaşamakta gözüm de kalmadı,
Sen kaldın başka özüm kalmadı...
Özümden Koptu da
Özümden koptu da bir çığlık, sözüme düşüremedim.
Gözümden koptu da iki damla, yüzüme düşüremedim.
Gönlümden koptu da bir parça, özüme düşüremedim.
Kopanlar dağ oldu da bir seninle bende birleştiremedim.
Paylaşalım
Geceleri ben yaşasam,
Size kalsa gündüzler.
Fırtınalar benim olsa,
Meltemler sizin…
Paylaşmak
Bir mum gibi ışıldasan bile,
Sade çevrendir aydınlattığın.
Eriyip tükensen de nafile,
Görüldüğü kadar anlattığın.
Pervanelere Direniyor
Pervanelere direniyor
Bir susam tanesi,
Gürleyen nağmelerle,
Buz kalıpları yanardağ lavlarında
Peymaneden Dem Almayan
Peymaneden dem almayan, cem olmayı ne bilsin,
Et bağlamaz, ot zannıyla çöplüklerde otlayan.
Ümidi biçare bekler ki velvelesi necaset silsin,
Arifi zırcahil sanır izanı yerinde olmayan...
Sen, Ben, Biz…
Ünlerim karanlıklara “SEN” diye
Ses döner yine geriye “SEN” diye
Canımı yoklarım her an “SEN” diye
Canım figan eder her an “SEN” diye
Sen Benim Bahar Kokan Narçiçeğimsin
Sen benim
Bahar kokan narçiçeğimsin.
Gözlerimde birikip
Toprağa düşen hasretimsin.
Senden Alırmış Bahar
Senden alırmış bahar güzelliğini,
Güller rengini ve kokusunu…
Yokluğun, kaybettirdi hayatın özelliğini
Ruhum, yaşıyor sensizlik korkusunu…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!