Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Deden de yiyip,içip,kâm alırdı,dünyadan,
Kana kana içerdi,hep kevser ırmağından,
Newton,Kepler,Franklin,ilme temel atarken,
Sâki sundu bâdeyi,içti zevk şarabından.

Zülfünü sallama rüzgara karşı,
Kokusunu alan koklayan çıkar.
Ah edip dolaşma dağlara karşı,
Kabusunu duyan yoklayan çıkar.

Aşkını bulutlar alıp götürse,

Sokağa çıkarken,
Kapıyı çarparım.
Mezarlık tahtası gibi,
Tak diye örtülür.

Sahil yolunda dolaşıyor,
Çimenler üstünde,
Güvercinlere takılıyorum.
Alıp onları başım üstüne,
Şöyle bir bakıyorum,
Salacaktan kız kulesine.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Ellerinden tesbih düşmez,
Dillerinde kelam bitmez,
Mevki makam bile yetmez,
Salaklara inanmayın.

Kandırılan salaksa,
Seyreden ahlaksızdır.

Ama,
Kandıran karaktersiz,
İt sürüsünden olup,

Hayatın baharında polen tutan sevgilim,
Sonra emeklerini bal diye verdi bana.

Yarım asır kırlarda serpilip endam edip,

Bazen otururken aklına düşer,
Manalı manasız bir sürü işler.
Kimisi ruh gibi beynini dişler,
Kafaya takarak sallar geçersin.

Hayata bir mana vermek istersin,

http://dusunceuretelim.blogspot.com/

Ben bir fidan iken, kül olsam yeter,
Beyaz bir kar iken, sel olsam yeter,
Tanrı'm takdir senin, yaradan sensin,
Bir ayıbı örten şal olsam yeter.

Parasına güvenen,makamına sarılan,
Adaleti unutup kibirine kapılan,
Paran için bir yanlış,makamına bir imza,
Yeter desem inanmaz,saltanata kurulan.

Hasan Arpacı,2017,Üsküdar