Süzülür ay şavkı, dökülür her yana ziya,
Güzelliğin işler bu kadim, karanlık şuura.
Bedia bir çehre ki bürünmüş derin bir sırra,
Yalnızlık yakışmış o vakur ve eşsiz nura.
Bu taze bir selam; kapılma sakın kedere,
Kedileri seviyorum, o uykulu hallerini,
Kuşların ötüşünü seviyorum, sabahın sesini.
Köpeklerin o meraklı kafa eğişlerini,
Yanıma gelip dinlenmelerini seviyorum.
Güneşin doğuşunu seviyorum, o ilk ışığı,
Dört yanın kalabalık, sesin yankısı derin,
Dünyanın telâşıyla dolmuş her bir yerin.
Bir nefeslik boşlukta, yok mu hiç benim yerim?
Karın beyaz yasında buz tutarken rüyalar,
Sağanaklar içinde sarsılırken dünyalar,
Buz tutmuş camlarda can çekişen hülyalar...
Geleceksin diyerek her fırtınada bekledim.
Kavurucu yazların o amansız narıyla,
Keder birikir içinde, bazen bir şiirde taşarsın,
Kendine kızıp küserken, aslında kendinle savaşırsın.
Nefretin içinde gizli bir acı, biraz da kendinden utanç;
Yine de yazarsın o satırları, çünkü kalemdir tek inanç.
Tam "unuttum artık" dersin, kaparsın tüm kapıları,
Herkesin bir Leyla’sı var elbet, adı başka,
Kimi dilde susturulmuş, kimi sığmamış aşka.
Bir şehir tabelasında ya da bir kadeh mırıldanışta,
Tutulmamış ellerin soğukluğu kalır her bakışta.
Unutmak mı?
Sarı bir lambanın cılız, titrek ışığında,
Bekliyorum gecenin en tenha sokağında.
Ahizede sesim sakin, içimde fırtınalar,
Bir sigara bahanesiyle, dursun artık zamanlar.
Tül perdenin ardında telaşlı bir silüet,
Sönmesin diye ruhumda yanan o közlerim,
Satır satır mühürledim bu dertli sözleri.
Ölüp giderken dünyaya bir miras kalsın;
"Bu adam böyle sevdi" desin her biri.
En çok da senin için kalemle bu savaşım,
Eski bir gölgeyi bırakmak gibi, sessizce soyunuyorum etimden,
Ölüm; ruhun dar gelen ayakkabısını çıkarıp kenara koymasıdır.
Toprağın rahmine düşerken sırlar, sükût birikir iliklerimde;
Zamanın dokuduğu bu fani hırka, artık toprağın iştahına emanet.
Sanmaki öleceğim, sadece bu bedeni terk edeceğim,
Gözlerinde gördüm en acı sözü,
Kalbimin kıyısında dondu her yüzü,
Anladım, bu aşkın bitmişti özü,
Varlığım sana yükmüş, kalmamın ne lüzumu.
Bu sessizlik, en büyük isyanım olur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!