Seni beklerken geçip gitti baharlar,
Seni unutmak için harcandı koca yazlar.
Aşkından yandığım o sert kışlar...
Yine de yetmedi seni unutmama.
Bizim aşkımızın kapısı hiç aralanmadı;
Belki ben, belki sen; bu sevda bize yakışmadı.
Ne bir liman bıraktım ardımda, ne de rüzgarı bekleyen bir gemi,
Kendi sokaklarında kaybolmuş o ıssız kentin tek sakini...
Bekleyenim yok, yolum yok,
Avunacak yalanım çok.
Adımlarımda ne bir acele var, ne de durup dinlenme hevesi,
İçimde bir yerlerde yankılanıyor geçmişin o boğuk nefesi.
Bakışların kalbime saplanan paslı bir süngü,
Kendi cennetimden, senin ellerinle sürüldüm.
Gözlerimin önünde bittin, ben hala körmüyüm?
Yangınından geriye kalan o bir avuç köz müyüm?
Aramıza attığın o çözülmez kördüğüm,
Altı kış aşındı tabanlarımda,
Nihayet eşikte duruldu nefes.
Bir mühlet bilendi dudaklarında,
Henüz kanamayan, incecik bir kes.
Dudak payı kadar şimdi cinayet,
Eğer bir rüya isen,
Hiç uyanmadan ömür boyu uyumak;
Eğer bir kitap isen,
Her satırında yeniden doğmak istiyorum.
Eğer bir film isen,
Gururumu bir gömlek gibi sıyırıp attım eşiğine,
Sırf sen istedin diye, kıydım kendi benliğime.
Tanıdık yüzümü sildim, büründüm hiç bilmediğim bir surete,
Sadece o daracık kalbine sığabilmek niyetine.
Hâlâ boşlukta asılı durur o şen kahkahaların,
Karşımda öylece, savunmasız duruşun vardı,
Kızaran gözlerinde dinmeyen o ince sızın...
Gözlerine sığınan perçemlerin arasından,
Süzülürdü sessizce, her bir yaşın.
Hüznünle yarışan o acı şakaların,
Gözlerinden yıldızlar düşüyor tek tek,
Mısralar akıyor bakışlarından; sonsuz ve derin.
Sorsalar, anlatamam hangi ölçüye sığar;
Kaç dünyaya bedeldir o mısra gözlerin?
Güneşin en sıcak tonu inmiş o iri kahvelerine,
Ben seni sevmeyi sevdim, seni değil,
Kalbim ezberledi adını, ruhum değil.
Bir düş gibi geçtin aklımdan usulca,
Ben gölgeni tuttum, elini değil.
Seninle değil, seni sanmakla yanmışım,
Boğazına gömülüp sustun mu hiç en derinden?
Kelimeler düğüm olur, sökülmezken yerinden.
Anlatacak çok şey varken, çıkmaz ya dudaktan tek harf;
Sessizliğin sinesine hapsolur her bir itiraf.
Belkilerle yol aldık, keşkelerle yorduk ömrü,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!