Bâzan deli gönlüm çıkıyor kendi safından
Sehlen kızıyor sevdiğinin dostça lafından
Kalbimde derin yerde odunsuz bir ateş var
Sessiz, bî-duhan hark oluyor her tarafından.
Kalbimde anahtar yatıyor sen de kilittin
Bir yol bularak bilmediğin gurbete gittin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta