Hapishanede gün batmaz,
Doğmaz ki batsın...
Demir parmaklıklar,demir kapılar,
Kapıda okkalı bir asma kilit,
Ve soğuk bir anahtar sesi,
Yüreğini kilitler insanın.
Hayat yavaşlar,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Sayın Hüsamettin BİLGEN'i, hep hece üzerine ve ağırlıklı olarak da, 6+5 kalıplarında yazan bir şair olarak bilir ve tanırdım...
Burada, ilk kez mensur şiirmizden (Şiirsel düzyazı türümüzden) sonra doğan 'serbest türdeki' ilk şiirine rastladım...
Açıkça ve dürüstçe söylemek gerekirse, o emsalsiz, o yürekte iz bırakan ve şiiri 'şiir gibi' yazan özelliklerinin dışında, bu türdeki şiirini de sevdim...
Şiirin ve edebiyatın tüm kurallarının en güzel şekilde uygulandığı bu dizelerde, mükemmel bir 'hapishane hayatı' terennüm edilmiş.
Özlemler, gerçekler ve hayâller, tümden ele alınarak yürek olgusuyla bütünleştirilmiş ve bir güzel şiirde dile getirilmiş.
Sayın şairimizi, 'serbest türde' vermiş olduğu bu güzel eserinden dolayı da kutluyor, başarılarının sonsuz olmasını temenni ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta