Hanzala artık, sadece dünyaya küsüp, sırtını insanlara dönen o gariban, filistinli çocuk değil...Aynı zamanda Kolsuz bacaksız.. vücud bütünlüğünü yitirmiş..kan revan içinde bir çocuk... Annesini babasını yitirmiş tüm aile fertlerini ve komşularını yitirmiş yetim ve öksüz bir çocuk....Dünyayı sırtlanmış,Ama elindeki taşdan asla ümidini kesmemiş ...Ardına önüne sağına soluna Allahı almış, gerçek bir Türk hanzala...
Sen, sapanından attığı tek taşla zalim calutu yere seren Davud aleyhisselamın torunusun hanzala...
Sakın vazgeçme...
Kudüs olacak birgün pencerendeki manzara...
Biz yüzünü, sen kudüsü seyredeceksin Hanzala...
Tabiiki o zamana kadar kan kaybından ölmezsen Canım Hanzalam...
Şenay TekKayıt Tarihi : 20.10.2026 23:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!