Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

RÜVEYDÂ

Nasıl oldu, düne kadar öyle ki
Ayrı iken, biz bir olduk Rüveydâ.
İyi günde, kötü günde vefâlı
Kendimizi, bir dost bildik Rüveydâ.

SEVİLMEZ Mİ HİÇ?

Cıcıl cıvıl öten kuşla birlikte
Ağaçtaki yaprak, sevilmez mi hiç?
Bize rızık veren Hak’kın emriyle
O kapkara toprak, sevilmez mi hiç?

SEVGİ

Akılla, kalple seven, kalp durur, us unutur
Eğer sevgi ruhtaysa, ne unutur, ne durur…

09/07/'10

TERÖRLE BARIŞ BAĞDAŞIR MI?

Demokrat geçinir de, halkına silah sıkar
“Cumhuriyetçiyim” der, teröre arka çıkar…

09/11/’16

ŞİİR

Bâzen geçicidir, bâzen kalıcı
Gençlikte herkesin, bir hevesidir.
Dünden beri böyle, o insanların
Bâzen sevincidir, bâzen yasıdır.

ŞİİR BİZİM NEYİMİZ?

Acısı, tatlısıyla geride bırakılan
Şiir bizim neyimiz, mâzideki izimiz?
Dünden beri dinlenir bestesi, güftesiyle
Şiir bizim neyimiz, hem sazımız, sözümüz?

YABANCI

Meydanlarda hak arama adına
Yıkan bize, biz yıkana yabancı.
Özel mülkiyeti devlet malını
Yakan bize, biz yakana yabancı.

YANDIĞINI BELLİ ET

Öyle samimi ol ki, o güzelim aşkını
Her kime sunuyorsan, sunduğunu belli et.
Sokak lambası gibi, sakın ola ki olma!
Her kime yanıyorsan, yandığını belli et.

YEDEĞİ OLMAYAN ÜÇ ŞEY

Kıymetini iyi bil, hayat bunlarla başlar
Üç şeyin yedeği yok; anne, baba ve sağlık.
Her şeyin bir yeri var, bunların yeri başka
Üç şeyin yedeği yok; anne, baba ve sağlık.

YEDİ ŞEHİDİME

Yedi Aralık’ta, Reşâdiye’de
Yedi şehit verdi Tokat Alayı’m.
O gün bomba düştü altı ilime
Bu kara haberi, nasıl salayım.