Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

Hanifi Kara

KİM KİMİ EĞİTİR?

Doyurur aklı, fikri, duygusal yönü ile
Şiir usu eğitir, eğitimse insanı.
Okudukça/yazdıkça, insanı ferahlatır
Şiir özü eğitir, eğitimse insanı.

Devamını Oku
Hanifi Kara

KIR ÇİÇEĞİM -V-

Doğuştan sürmeli kara gözlerle
Öyle dalgın bakma, bakma ne olur.
Âsi nehri gibi kafana göre
Hep tersine akma, akma ne olur.

Devamını Oku
Hanifi Kara

MESCİD-İ AKSA

Lânetli zihniyete (*)

İşgale uğramış ilk kıblegâhım
Yüreğimi dağlar, Mescid-i Aksa.

Devamını Oku
Hanifi Kara

MÜMİN ALLAH DEDİKÇE

Yükselir arşa doğru, eksilmez hiç dumanı
Aşkın bacası tüter, mümin Allah dedikçe.
Hâlis, muhlis kulların, namazı mîraç olur
Semâya urûc eder, mümin Allah dedikçe.

Devamını Oku
Hanifi Kara

MÂVİ MARMARA ŞEHİTLERİNE

Rotanız Filistin yükünüz hayır
Yardım gönüllüsü, Gazze şehidim.
“Vira bismillah” la yola çıktınız
Yardım gönüllüsü, Gazze şehidim.

Devamını Oku
Hanifi Kara

LÂ’L-Ü MERCAN (*)

Allah için, verilen bir selâmı
Alanlarla her an düşüp kalkmalı.
Hak’kın kapısını günde beş kere
Çalanlarla her an düşüp kalkmalı.

Devamını Oku
Hanifi Kara

LEYLÂ ile MECNÛN

Ben bir Mecnûn isem, sende bir Leylâ
Sen benim Leylâ’m ol; Leylâ’m ol, Leylâ!
Dayalı, döşeli, kalp sarayımda
Sen benim Leylâ’m ol; Leylâ’m ol, Leylâ!

Devamını Oku
Hanifi Kara

MÂBUT ve MAHMUT

İnkılâp kolay değil, meşakkat, çile ister
Armut piş, ağzıma düş, olur mu böyle umut?
Ölsen de 'sürüleşme', kır esâret zincirin
Özgür ol, özgür yaşa, boyna taktırma hamut.

Devamını Oku
Hanifi Kara

KUYU DEĞİL HUYUDUR

Yokluk çeken Mısır’da, kıtlığa çâre bulan
O aklının payıdır, Yusuf’u sultan eden.
Sarsıldı yıkılmadı, Züleyhâ depreminden
Kırılmayan fayıdır, Yusuf’u sultan eden.

Devamını Oku
Hanifi Kara

NELER ÇEKTİM

Geçimsiz kadınlara ithaf

Öyle ki yıllar yılı, yastık ayrı biz ayrı
Huzurlu eş olmadın, hem çektin hem çektirdin.

Devamını Oku