Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

RÜTBE-İ AŞK

Gönül, gönlü sevmiş ise
Seven gönül bâç istemez.
Saçlarına ak düşse de
Genç yaşında meç istemez.

RÛHUN GIDÂSI

Her canlı ona muhtaç, dünya güneşsiz olmaz
Rûhun gıdâsı sevgi, gönül sevgisiz dolmaz…

07/11/’16

RÜVEYDÂ

Nasıl oldu, düne kadar öyle ki
Ayrı iken, biz bir olduk Rüveydâ.
İyi günde, kötü günde vefâlı
Kendimizi, bir dost bildik Rüveydâ.

SEVİLMEZ Mİ HİÇ?

Cıcıl cıvıl öten kuşla birlikte
Ağaçtaki yaprak, sevilmez mi hiç?
Bize rızık veren Hak’kın emriyle
O kapkara toprak, sevilmez mi hiç?

SEVGİ

Akılla, kalple seven, kalp durur, us unutur
Eğer sevgi ruhtaysa, ne unutur, ne durur…

09/07/'10

TERÖRLE BARIŞ BAĞDAŞIR MI?

Demokrat geçinir de, halkına silah sıkar
“Cumhuriyetçiyim” der, teröre arka çıkar…

09/11/’16

ŞİİR

Bâzen geçicidir, bâzen kalıcı
Gençlikte herkesin, bir hevesidir.
Dünden beri böyle, o insanların
Bâzen sevincidir, bâzen yasıdır.

ŞİİR BİZİM NEYİMİZ?

Acısı, tatlısıyla geride bırakılan
Şiir bizim neyimiz, mâzideki izimiz?
Dünden beri dinlenir bestesi, güftesiyle
Şiir bizim neyimiz, hem sazımız, sözümüz?

YABANCI

Meydanlarda hak arama adına
Yıkan bize, biz yıkana yabancı.
Özel mülkiyeti devlet malını
Yakan bize, biz yakana yabancı.

YANDIĞINI BELLİ ET

Öyle samimi ol ki, o güzelim aşkını
Her kime sunuyorsan, sunduğunu belli et.
Sokak lambası gibi, sakın ola ki olma!
Her kime yanıyorsan, yandığını belli et.