Ne zamandır bekliyorum İstanbul'un bana ağlamasını,
Bu kadar kayıtsız kalamazdı, dertleşmeliydi benimle.
Nihayet feryadı ile uyandım gökyüzünün.
Seni kusuyordu seni boşalıyordu içinden
Rüzgar adını haykırıyordu!
Duydum....
Yaratılmış herşey sana teslimdi.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta