Sana çıkan yolları bulurdum da,
ömrümden saatler eksiliyor.
Bırak ayaklarım
durması gereken yeri bilsin.
Herkese çiçekler dağıtan kalbinin
saflığından bahsediyormuşsun.
Ziyan etmişken beni,
umarım o saf kalbinin dengine gelirsin;
o da her çiçeği sulamaya gitsin,
sen de hangisinin sana ait olduğunu
seyretmekle yetin.
Kayıt Tarihi : 29.09.2026 22:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!