Hamit Atay Şiirleri - Şair Hamit Atay

Sessizce Çekip Gitmek

(Bir vedanın adı gibi)
Bir sabah, kimseler uyanmadan önce
Çekip gitmek istiyor insan…
Ne bir mektup bırakmak ardında,

Sessizce Çekip Gitmek
(Bir vedanın adı gibi)
Bir sabah, kimseler uyanmadan önce
Çekip gitmek istiyor insan…
Ne bir mektup bırakmak ardında,
Ne de bir iz…

Sessiz Çığlıklar
Sessiz çığlıklar atar içim,
Kimse duymaz, kimse anlamaz,
Bir fırtına kopar yüreğimde,
Ama sesim kaybolur havada.

Sessiz Gecelerde
Gönlümde esiyor bir deli rüzgâr,
İçimde tükenmez koca bir özlem.
Yolları arşınlar hasretle nazar,
Ağlasa kim duyar sessizce gizlem?
Gökyüzü karanlık, yıldızlar küskün,

Sessiz Kalan Adam

Sessiz kalan bir adam zayıf değildir,
Sadece zamanını bekler.
Ne suskunluğu korkudan,
Ne geri çekilişi çaresizliktendir.

Sessiz Kalan Adam

Sessiz kalan bir adam zayıf değildir,
Sadece zamanını bekler.
Ne suskunluğu korkudan,
Ne geri çekilişi çaresizliktendir.

Sessizliğin En Derin Yeri
Sessizliğin en derin yerindeyim,
Hiçbir sesin ulaşamadığı,
Kelimelerin anlamsızlaştığı,
Yalnızlığın en koyu gölgesinde.

SESSİZLİKTEN KALAN

Sessizlikten kalan,
Bir nefes kadar hafif,
Bir yara kadar derin.

Sessiz Umut
Ben umudu
yüksek sesle çağırmadım hiç.
Gürültüden korkar çünkü,
kalabalıkta kaybolur.
Sessiz geldi bana,

Sevda Dedikleri Neydi
Sevda dedikleri neydi,
Bir yürek yangını mı,
Gözlerinle başlayan
Geceyi sabaha taşıyan mı?
Bir damla yaşta gizlenen,