Bir Dere Gibi koşsun yangınlarıma gözlerin
Yine onu hatırladım
O kız ilk sevgili
Bir dere gibi koşuyor yangınlarıma gözleri
Bir dörtlük
Çocuklar ağlaşır gülmeyi bile bile
Çiçekler açılır solmayı bile bile
Kısacık ömrünü neden boşa geçirir?
Şu zavallı insanlar ölmeyi bile bile...
Dedemin Seccadesi
Bana bahar onunla gelsin o çiçek
Dedemin seccadesi odamda çiçekti hep
Dedemin yaşadığı bahar hep odamdaydı
Dertli Serçe
Hüzün verdi bana bu gün
Dertli serçe kuşu
Bakar gibi oldum kırık bir çiçeğe
Serçenin derdi kendinden büyük
Dostu dosttan ayıran yollar olmasa
Hep dost kalsa insanlar...
Deniz gibi olmak isterim sizin için dostlarım
Deniz dolusu param olsa
Kimi kova kova götürsün
Şimdi dut ağaçlarında çocukluğum var
Çocukluğum köyde geçti
Bahçemizde dut ağaçları çağırıyordu beni
Merdivenle kolayca çıkılırdı dut ağaçlarına
Ve incir ağacı gururlanırdı
Elbiseler
Fotoğraflar gülüyor çerçevelerde
Aynalara bakan yüzler eskiyor
Yüzler altından yüzler
Tavan tahtaları tozlanmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!